علیرغم آنکه بیش از یک قرن از شروع استفاده از پروانه های دریایی برای رانش کشتیها می گذرد تحقیق و بررسی بر روی عملکرد و طراحی پروانه هنوز یک موضوع مهم بشمار می آید. دلایل اهمیت این موضوع را می توانیم افزایش مداوم اندازه کشتیها ، محدودیت منابع انرژی ، اثرات زیست محیطی سوخت های فسیلی و... بدانیم. این موارد سبب گردیده تا سازندگان پروانه های دریایی به فکر طراحی و ساخت بهینه پروانه های دریایی باشند تا بتوانند تقاضاهای موجود برای تولید نیروی رانش و راندمان بیشتر را تامین نماید. 
بطور کلی در طراحی هیدوردینامیکی دو مرحله وجود دارد. مرحله اول یافتن توزیع شعاعی سیرکولاسیونی بهینه بر روی پره می باشد بصورتیکه بتواند تراست مطلوب را ایجاد نماید. مرحله دوم انتخاب شکل پره بصورتی که بتواند این سیرکولاسیون لازم را تولید نماید. تئوری خطوط برآ یک تئوری مناسب برای طراحی هیدرودینامیکی پروانه می باشد. هدف اصلی در این تحقیق بهینه سازی توزیع شعاعی سیرکولاسیون روی پره پروانه با در نظر گرفتن اثرات درگ است. دراین روش پروانه براساس تئوری خطوط برآ مدل میگردد و از روش فاکتورهای القایی لربز و سری فوریه برای محاسبه عددی سرعتهای القایی استفاده میشود. بهینه سازی راندمان شامل به حداقل رساندن توان تحویلی به پروانه در یک نیروی تراست معین می باشد. این بهینه سازی با روش حاصلضرب لاگرانژی تحقق مییابد. در نهایت پروانه طراحی شده مورد بررسی سازه ای قرار میگرد.

کلمات کلیدی :
عملگرهای لاگرانژی ،(Lifting Lines) تئوری خطوط برآ ،(Marine Propeller) پروانه های دریایی (Structural Analysis) بررسی سازه ای ،(Lagrange Multiplier)


فهرست مطالب:
1- اصول طراحی و مفاهیم اولیه پروانه های دریایی
2- بررسی انواع سریهای پروانه و طراحی به کمک سریها
3- بررسی روشهای تحلیل پروانه
4- بررسی روشهای طراحی پروانه
5- طرلحی پروانه با استفاده از تئوری خطوط برآ
6- بررسی سازه ای پروانه های دریایی
7- طراحی موردی پروانه
8- نتیجه گیری و پیشنهاد برای آینده
پیوست الف : قانون موسسه رده بندی ABS در خصوص حداقل ضخامت پره
پیوست ب: مشخصات مقطع NACA 66 



لینکهای مرتبط: